Hakkımda

Merhaba,

Ben, KKTC Doğu Akdeniz Üniversitesi, Psikoloji Bölümü mezunuyum. Aile Danışmanlığı ve Oyun Terapisi eğitimlerimi tamamladım. Henüz psikolog olarak yolun başında olduğumdan, mesleki anlamda birçok gelişimimi zamanla sizlerle yine buradan paylaşacağım. Benimle ve mesleğimle ilgili merak ettiğinizi cevaplamaktan her zaman son derece mutlu olacağımı bilmenizi isterim.

Öyle şuyum, böyleyim diye uzun uzun anlatmak pek bana göre değildir aslında. Ama sizlerle tanışmak ve kendimle ilgili en azından merak edebileceğinizi düşündüğüm şeyleri paylaşmak istedim. Bloğun amacından dolayı, hayatımın psikolojiyle haşır neşir olduğu zamanlardan bahsedeyim. Ortaokulda başladı aslında psikolojiye olan ilgim, okuduğum bir kitaptan çok fazla etkilendiğim ve ”ben psikolog olacağım!” dediğim günü hiç unutmadım ve bugün bir psikolog olarak bu yazıyı yazıyor, hatta blog açıyorum. Bakmayın öyle sihirli bir dokunuşla ertesi sabaha bir psikolog olarak uyanmışım gibi bahsettiğime. Tabi, ultra düzeyde bir başarı hikayesi değil fakat benim hayatımın hikayesi.. herkes kadar sıkıntılı dönemler yaşayan ve herkes kadar uğraş veren biriyim ben de. Aileme psikolog olacağım dediğim de hiç ciddiye alınmadım mesela, şimdilerin çok revaçta ve gündemde olan bir mesleği olsa da, o zaman ortaokulda ki bir çocuktan çokta duymaya alışık olmadıkları bir meslekti seçtiğim. Büyüdüm, üniversiteye gitme zamanı geldi ve  benden duydukları tek bir seçenek vardı, ‘Psikoloji’… istemediler bu bölümü okumamı zorlukları, duygusallığımdan dolayı olan tedirginlikleri ve daha bir çok gerekçe yetmedi vazgeçmeme. Tabi üniversite hazırlık yılımda benim gibi onlarda pes etmediler ve o yıl tercihler bittikten sonraki gün karşılarına geçip, onların isteğiyle yazdığım listeyi yırtıp attığımı ve tercih yapmadığımı duyduklarında ki yüz ifadelerini görmeliydiniz. Bir yıl daha hazırlanıp sonunda gittim ama ne gitmek. İşin komik yanı ben üniversiteyi okuduğum 5 yıl boyunca hep, bu bölüm bana göre değil siz haklıymışsınız, diye dönmemi beklemişler, mezun olunca söylediler…:)  Tecrübelerimden öğrendiğim bir şey varsa, o da hiçbir şeyin gerçekten inanmadan olmadığıdır. Belki çok klasik olacak ama bir şeyi gerçekleştirmek için önce yürekten yapabileceğine inanmak gerekiyor. Sonrası zaten güzellik, mutluluk, harika bir azim hikayesi… eminim hepinizin hayatında kendine göre eşsiz hikayeler vardır, herkesin hikayesi de kendine kıymetlidir. O yüzden ben öyle bir sürü ayrıntıya girip benim hikayem de işte böyle muhteşemdi nidaları atmayacağım. Biliyorum ki bazı şeyler insanda iz bırakır bu bazen izlediğiniz bir filmdir, dinlediğiniz bir şarkı ya da okuduğunuz bir kitaptır, belki de öylesine okumaya başladığınız içten yazılmış kısacık bir şey.    Ben bu bloğu hem hayatlarınıza dokunabilmek, ama en başta iyi gelebilmek, hem de içinden çıkamadığınızı düşündüğünüz ya da bildiğiniz ama uygulamada yetersiz olduğunuzu düşündüğünüz konuları birazcık profesyonellik katarak ele almak, en önemlisi her zaman birlikte çözümler bulabilmek için açtım.
Samimi, keyifle ve yaşanılası en güzel hikayelere sevgiyle dokunabilmek dileğiyle.

Yasemin Ayaz